Algemeen: GRIJZE WALVIS ( ESCHRICHTIUS ROBUSTUS )
Leefomgeving: kustgebied Noordelijk Pacific
p>Walvisjagers noemden de grijze walvis "duivelvis" vanwege de felheid van moeders die van hun jong werden gescheiden. Walviskijkers worden nog steeds aangeraden om niet tussen moeder en jong te komen. Jonge grijze walvissen kunnen zich echter vriendelijk gedragen. Ze zwemmen tot naast de bootjes en tillen ze zelfs een stukje uit het water.
Korte beschrijving van het uiterlijk:Volwassen walvissen hebben een robuust lichaam, achter de rugvin liggen op de rug tot aan de staartvin 6 tot 12 knobbels. Volwassen dieren zitten vol met luizen en eendenmossels. Ze zijn massiever dan vinvissen maar slanker dan noord- en zuidkapers. Jonge walvissen zijn donkerderd dan de volwassen exemplaren.
De grijze walvis is een slordige eter en eten vaak in de modder en zand. De meesten draaien zich bij het foerageren op hun rechterzij. Ieder jaar leggen grijze walvissen in het oosten van de Noord Pacific de 20.000 km tussen Mexico en Alaska af en v.v. De treksnelheid bedraagt 1,5 tot 4,5 km per uur. Grijze walvissen in de Oostelijke Pacific waren eind 19e eeuw bijna uitgestorven maar tegenwoordig zijn er weer meer dan 20.000.
Ze werden vroeger druk bejaagd.
Grijze walvissen zijn actief boven water.
Grootte: De mannetjes bereiken een grootte van 11,1 - 14,6 meter, de vrouwtjes 11,7 - 14,0 meter. Een pasgeboren is 4,6 meter lang.
Voedsel: Ze eten verschillende vlokreeftjes, veelborstelige wormen, pissebedden en kokerwormen.
|
