Algemeen
IERSE ROOD-WITTE SETTER
Land van herkomst: Ierland
Korte geschiedenis van het ras
De Ierse rood-witte setter heeft, net als de andere setterrassen, zogenoemde setting spaniels in de stamboom. In eerste instantie was de kleur van de honden onbelangrijk, met fokte alleen met het oog op jachteigenschappen. In het begin van de negentiende eeuw werden de witte en ook de uniform rode honden populair in Ierland. Men beschouwde de rood-witte honden als de beste jachthonden, de rode vond men de mooiste. Vanaf 1882 werden alle rode Setters op tentoonstellingen toegelaten, en de rood-witte moest genoegen nemen met een zeer teruggetrokken bestaan. Een restant van het ras werd echter op het Ierse platteland nog steeds voor de jacht gebruikt. In 1978 werd opnieuw een twintigtal honden bij de Ierse Kennel Club geregistreerd en sindsdien is het aantal registraties toegenomen. Het ras is echter nog steeds zeldzaam. De Ierse rood-witte setter is een beetje grover dan zijn broertje, de Ierse Setter, en hij wordt beschouwd als een uitstekende staande vogelhond.
Rasbeschrijving
Hoofd: langgerekt en vrij krachtig. Uitgesproken stop en gewelfd schedeldak zonder uitgesproken achterhoofdsknobbel.
Ogen: rond, donker hazelnootkleurig of bruin.
Oren: ter hoogte van de ogen aangezet, goed naar achteren op de schedel geplaatst, worden dicht tegen het hoofd gedragen.
Gebit: schaargebit, tanggebit wordt geaccepteerd.
Hals: gematigd lang, gespierd maar niet grof, licht gewelfd en droog.
Lichaam: sterk en krachtig, met diepe borstkas en goed gewelfde ribben, sterke rug.
Ledematen: de schouders liggen goed naar achteren, rechte, droge voorbenen, goede botten. Brede, goed bespierde dijbenen, lage sprongen, goede hoeking van de knie- en spronggewrichten, achterbenen zijn evenwijdig aan elkaar.
Voeten: goed gesloten, beharing tussen de tenen.
Staart: gematigd lang, goed behaard, wordt op een lijn met of onder de ruglijn gedragen.
Gangwerk: met grote, wijd uitgrijpende passen met goede stuwkracht. Het hoofd moet hoog en naar voren gericht gedragen worden.
Vacht: lang en zijdezacht, met bevedering aan de achterzijde van de voor- en achterbenen. Goed behaarde oren en flanken. Op de hals en borst moet de vacht een kraag vormen. Alle bevedering moet recht, vlak en zonder krullen zijn, maar een beetje golvend is toegestaan.
Kleur: de basiskleur moet wit zijn met goed omlijnde, dieprode vlekken. Kleine rode vlekken zijn toegestaan op de neus, de voeten, op de voorbenen tot aan de ellebogen en op de achterbenen tot aan de sprongen.
Schofthoogte: reu 62-66 cm, teef 57-61 cm.
|
