Algemeen
PHARAOHOND
Land van herkomst: Malta
Korte geschiedenis van het ras
In Egyptische graftomben zijn afbeeldingen van de Pharaohond aangetroffen van ca. 2000 v.Chr. en ook voor die tijd wordt de hond al in geschriften genoemd. Het ras werd ontwikkeld op de eilanden Malta, Sicilie en Goza in de Middellandse Zee. Door de isolatie aldaar is het type bewaard gebleven en heeft het zijn positie geconsolideerd. De Pharaohond is een drijfhond voor met name de gazelle, haas, konijn. In de jaren twintig werden Pharaohonden in Engeland geimporteerd. In de jaren zestig werd het een gevestigd ras, waarna het zich over de hele wereld heeft verspreid. De Pharaohond is een lichtvoetige, sierlijke en plezierige familiehond.
Rasbeschrijving
De Pharaohond is middelgroot, edel, met droge, zuivere lijnen, sierlijk maar toch krachtig.
Hoofd: lang en droog, met geringe stop en met de vorm van een stompe wig. De neusspiegel is altijd vleeskleurig.
Ogen: ovaal, amberkleurig en met een levendige uitdrukking.
Oren: matig hoog aangezet, breed aan de basis, beweeglijk, dun en groot. Ze worden rechtop gedragen bij oplettendheid.
Gebit: schaargebit.
Hals: lang, smal, droog en gespierd.
Lichaam: soepel, met een bijna rechte ruglijn, iets aflopende croupe, diepe borstkas, opgetrokken buiklijn.
Ledematen: lange schouders, goed naar achteren geplaatst, rechte voorbenen, sterke voormiddenvoeten. De achterbenen zijn gespierd, goed gehoekt en evenwijdig.
Voeten: sterk, goed gesloten, met krachtige voetzolen.
Staart: matig hoog aangezet, smal aan de wortel en smal toelopend, reikt tot aan het spronggewricht. In actie hoog gedragen.
Gangwerk: vrij en vloeiend, met het hoofd tamelijk hoog gedragen, veel grond beslaand.
Vacht: kort en glanzend, varierend van fijn en dicht tot vrij stug.
Kleur: roodbruin of doker roodbruin met een witte aftekening, witte staartpunt, wit op de borst en tenen, smalle witte bles.
Schofthoogte: ideale hoogte voor een reu 56 cm (56-63 cm), teef 53 cm (53-61 cm).
|
