Algemeen
KARELISCHE BERENHOND
Land van herkomst: Finland
Korte geschiedenis van het ras
Het ras stamt af van de subpolaire keeshonden, waarvan het verspreidingsgebied zich van de Stille Oceaan in het oosten tot aan de Russisch-Finse grens in het westen uitstrekt. Het rastype wordt met de verzamelnaam Laika aangeduid. De Karelische Berenhond is de meest westelijke variant van deze middelgrote keeshonden en werd oorspronkelijk gebruikt voor de jacht op beren. Het ras werd in 1946 door de Finse Kennel Club goedgekeurd. Daarna is de hond aangepast aan de jacht op elanden. De Karelische Berenhond is een jachthond bij uitstek, zelfstandig en moedig. Buiten de Scandinavische landen komt het ras weinig voor.
Rasbeschrijving
De Karelische Berenhond is een middelgrote, rechthoekige, krachtig gebouwde hond met een weelderige vacht en rechtopstaande oren. Hij is een beetje gereserveerd.
Hoofd: driekantig en vrij breed over het voorhoofd en de wangen. Enigszins gewelfde schedel zonder uitgesproken stop, licht uitgesproken wenkbrauwbogen. Diepe voorsnuit, smal toelopend naar de punt, rechte neusrug, zwarte neusspiegel, droge, dunne lippen.
Ogen: vrij klein, bruin, wakkere blik.
Oren: middelgroot, rechtopstaand, iets afgeronde punten.
Gebit: schaargebit.
Hals: gematigd lang, gespierd, licht gebogen.
Lichaam: krachtig, soepel, goed bespierd. Vlakke rug. Ruime borstkas, brede croupe, licht hellend. Iets opgetrokken buiklijn.
Ledematen: sterke botten, goed naar achteren liggende, gespierde schouders, rechte voorbenen, veerkrachtige voormiddenvoet. Krachtige, evenwijdige achterbenen, gespierde en brede dijbenen, matige hoeking.
Voeten: stevig, rond, goed gesloten.
Staart: hoog aangezet, gematigd lang, wordt gekruld gedragen, dusdanig dat de staart de rug raakt. Mag langs het lichaam worden gedragen.
Vacht: grove, rechte dekharen, langer in de hals en aan de achterkant van de dijbenen. Dichte en zachte ondervacht.
Kleur: zwart, bij voorkeur mat of met bruine gloed, vaak scherp omlijnde witte aftekening op het hoofd, de borst, de buik, de hals en de benen.
Schofthoogte: reu 57 cm, teef 52 cm. Een afwijking van 3 cm is toegestaan.
|
